[บันทึก] สเตจ Pajama Drive 01/05/2019 (สเตจ Revival ฉลองการแสดงเธียเตอร์ครั้งที่ 5000)

5000th AKB48 Theater Performance “Pajama Drive”
Date: 1-May-2019 (Wed)
Time: 18:30

จำนวนครั้งที่โอเมกุขึ้นเธียเตอร์: 226 ครั้ง

◼︎เมมเบอร์ที่ขึ้นแสดง

ชิโนซากิ อายานะ, มุไคจิ มิอง, อิจิคาวะ มานามิ, โคจิมะ มาโกะ, โคมิยามะ ฮารุกะ, มิเนกิชิ มินามิ, โมกิ ชิโนบุ, ยูโมโตะ อามิ, อิวาตาเตะ ซาโฮะ, คิตาซาวะ ซากิ, ซาซากิ ยูคาริ, ทานิกุจิ เมกุ, ฟุคุโอกะ เซย์นะ, โอคาดะ นานะ, ซาโต้ คิอาระ, มุรายามะ ยุยริ
————————————-

 MC แนะนำตัว 

◼︎หัวข้อ : ความมุ่งมั่นของแต่ละคน ในสเตจ Revival

โอเมกุ : ที่จริงแล้วฉันขึ้นสเตจ Pajama Drive วันนี้นี้เป็นครั้งแรก ก็จำมาเพื่อวันนี้เลยล่ะค่ะ

โมกิ : ขอบคุณนะ
ทุกคน (ปรบมือ)
โอเมกุ : ขอบคุณค่ะ แต่ที่จริงแล้วสเตจ Pajama Drive เป็นโจทย์ของเด็กที่คัดเลือกในการออดิชั่นรุ่น 15 ล่ะค่ะ เพราะฉะนั้นสำหรับฉันแล้วเป็นสเตจที่เต็มไปด้วยความทรงจำล่ะค่ะ แต่สมัยสอบคัดเลือกไม่สามารถแสดงต่อหน้าทุกคนได้ แต่ดีใจสุดๆ ในที่สุดที่ให้ทุกคนได้ชมซะที เป็นเกียรติที่ได้ขึ้นแสดงล่ะค่ะ วันนี้ก็อยากจะนำความรู้สึกขอบคุณที่ว่า และมาทำให้วันแรกในเรย์วะนั้นสนุกสนานกันเถอะค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะ

 

 

————————————-

 

 

 

 MC หลังจบยูนิต 

 

 

 

 

 

โมกิ : หมดยุคเฮเซแล้ว แล้วพวกเราเกิดยุคเฮเซกันด้วย …แบบเฉียดๆ (ชี้ทางมี่จัง)

มี่จัง : ไม่ได้เฉียดเลยเฮ้ย เฮเซปีที่ 4 ไม่เรียกว่าเฉียดซะหน่อย
โมกิ : แต่ถึงจะเฮเซเหมือนกันก็มี Generation Gap ไม่ใช่เหรอคะ อย่างกับเซย์จังและคีจัง
เซย์จัง : พวกเรา (กับคีจัง)​ เกิดปีเฮเซปีที่ 12 ค่ะ
เมกุ : เท่าตัว? (พูดสำเนียงฟังไม่ชัด)
มี่จัง : ??? อ้อ เท่าตัว
เมกุ : เป็นเท่าตัวสินะ
คีจัง : แต่ปีที่ 4 กับปีที่ 12…. (ทำท่าคำนวณกลางอากาศ)
มี่จัง : แต่ตอนที่ฉันอยู่ ป. 1 ยังไม่เกิดกันเลยใช่มั้ย
เซย์จัง : ยังไม่เกิดเลยล่ะค่ะ
คีจัง : นั่นสินะ
เซย์จัง : เกิดปี 2000 นี่นา
มี่จัง : ปี 2000 งั้นเรอะ
มี่จัง : แต่เดี๋ยวก็จะทำแบบนี้กันไม่ได้แล้ว เวลามีคนในยุคเรย์วะ…
เซย์จัง : ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา
มี่จัง : ความรู้สึกเดียวกับพวกเราเลย (หันไปมองโมกิ)
โมกิ : นั่นสินะคะ แต่เพราะ Generation Gap เนี่ยแหละ อย่างมี่จังเวลาพูดถึงชุดอาหารโรงเรียนก็คงเป็นนมขาดมันเนย
มี่จัง : ไม่ใช่เฟ้ย มีอะไรแบบนั้นด้วยเรอะ
คีจัง : นมที่เป็นแบบขวด (หัวเราะ)
มี่จัง : นมขาดมันเนยนี่มันทางนี้ต่างหาก (ชี้ไปทางคนดู)
คนดู ปฏิเสธ
มี่จัง : โกหก!
โมกิ : รู้แล้วๆ งั้นไอ้ที่เป็นทรงสามเหลี่ยมล่ะ

โอเมกุ : เอ๋ มีแบบที่เป็นสามเหลี่ยมด้วยเหรอ?
โมกิ : แล้วของมี่จังเป็นแบบไหนน่ะ
มี่จัง : ของฉันก็เป็นขวดน่ะแหละ แต่แรกเริ่มฝาเป็นกระดาษ แต่ไปๆ มาๆ เป็นฝาแบบพลาสติกน่ะ
โอเมกุ : ของฉันไม่ใช่แบบขวดค่ะ เป็นนมกล่องกระดาษเลย
มี่จัง : แบบในร้านสะดวกซื้อน่ะเหรอ
โอเมกุ : ใช่แล้วค่ะ พอได้ยินว่าเป็นขวดแล้วรู้สึกว่าสุดยอดไปเลยค่ะ
คนดู (หัวเราะ)
มี่จัง : ไม่ๆๆ ไม่รู้จักแบบขวด ถือว่าเป็นเรื่องดายในชีวิตเลยนะ ชีวิตเราต้องรู้จักไว้นะ
โอเมกุ : เอ๋~~?!
โมกิ : มีความจำเป็นต้องรู้จักขวดด้วยเหรอคะ!?

มี่จัง : เดี๋ยวๆ ทุกคน ตามถนนหรือริมทาง ทุกคนได้ดูดน้ำหวานจากดอกไม้สีชมพูที่มันเข้มๆ กันมะ?
โมกิ/โอเมกุ/เซย์จัง (ยกมือ)
มี่จัง : อันนี้เหมือนกันสินะ
โอเมกุ : ดูดล่ะๆ
คีจัง : ไม่ได้ดูดค่ะ…
มี่จัง : เอ๋~? ทำไมล่ะ? ทุกคนดูดใช่มั้ย เรียกว่าอะไรนะ … อ้อ สึสึจิ (อะซาเลีย) เหรอ?
โอเมกุ : อร่อยค่ะ ชอบมากเลยล่ะ
มี่จัง : ค่อยยังชั่ว แต่ทางนี้น่ะสิ (มองไปทางคีจัง)

โมกิ : แล้วก็มีเอาไปใส่ในขวดเพื่อทำให้เป็นน้ำสีๆ ด้วยเนอะ
มี่จัง : ทำๆๆ
โมกิ : ทำกันเนอะ
โอเมกุ : เอ๋~ ไม่ได้ทำอะค่ะ
เซย์จัง (ทำมือปฏิเสธ)
มี่จัง : ไม่รู้จักน้ำสีๆ เหรอ
เซย์จัง : ไม่รู้จักเลยค่ะ
โมกิ : รู้จักไว้ดีกว่านะ อันนี้ทำยากมากเลยล่ะ
มี่จัง : ใช่ๆ!!

 

————————————-

 

 

 

 MC ช่วงกลางสเตจ 

 

◼︎หัวข้อ : เนื่องในโอกาสที่เป็นสเตจที่ 5000 เลยคุยความทรงจำเกี่ยวกับเธียเตอร์

 

 

โอเมกุ : อันนี้เป็นความทรงจำสุดน่าอายของฉันเลยล่ะค่ะ เคยได้เล่นเพลง Itoshisa no Accel

โอเมกุ : ก็ได้แกว่งไลท์เซเบอร์ไปมาล่ะค่ะ แล้วมีครั้งนึงทำไลท์เซเบอร์กระเด็น ตอนนั้นดีใจที่ได้แสดงคนเดียวเป็นครั้งแรก… น่าจะเป็นตอนที่เล่นครั้งแรก? (*หมายเหตุ: เมกุจำผิด ไม่ใช่การแสดงครั้งแรก) ทำไลท์เซเบอร์กระเด็น รู้สึกอายสุดๆ ไปเลยล่ะค่ะ
โคมิฮารุ : แล้วท่าเต้นต่อจากนั้นล่ะ?
โอเมกุ : ก็รีบพุ่งไปเก็บล่ะ แต่ท่าไปเก็บเนี่ย เป็นประเด็นในหมู่แฟนๆ จะว่าไปไงดี ฮือฮา?
ซะโฮ : เคยเห็นอยู่เหมือนกัน แต่(ท่าเก็บ)อย่างเห่ยเลยล่ะ
โอเมกุ : ใช่ค่ะๆ
ซะโฮ : อารมณ์ “อ๊าาาาาา” (ทำท่าเลียนแบบ) อะไรแบบนี้

โอเมกุ : อย่างพังเลยล่ะค่ะ แต่ช่วงไม่นานนี้ได้เจอกับชิโนบุซังที่งานจับมือ ชิโนบุซังบอกว่า “พอดูคลิปเมกุอันนี้แล้วรู้สึกร่าเริงขึ้นมาล่ะ” ล่ะค่ะ ก็หวังว่าด้านบ๊องๆ ของฉันทำให้หลายคนร่าเริงขึ้นมาได้ก็ดีล่ะค่ะ (ฮา) เป็นความทรงที่น่าอายเลยล่ะค่ะ

 

————————————-

 

 

 

 On Demand Comment หลังจบสเตจ 

 

 

 

สเตจ Pajama Drive ครั้งแรก
ได้แสดงกับเมมเบอร์กลุ่มนี้ และสเตจครั้งแรกในเรย์วะ & การแสดงเธียเตอร์ครั้งที่ 5000 ✨
สนุกจริงๆ เลยล่ะค่ะ!!!

โอเมกุ

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.